تبليغاتX
در مسیر پرواز...
به نام حضرت دوست که هر چه هست از اوست
سه شنبه 1386/08/29

 

 

 

 

 کمی بالا و بالا تر می روم

 و از بالا به خود نگاهی می اندازم

 و می بینم که روی  زمین نشسته ام

 اما در ابعادی کوچک

 در آسمان چرخی می زنم و سیری می کنم و

                                                      .... استخاره می کنم   

 

 به روی زمین قدم می گذارم و نفس عمیقی می کشم  عضلاتم را رها میکنم 

 افکارم را آرام و آرام  باز می کنم و

                                                        دوباره استخاره میکنم

 

 سکوت زمین مرا به مرگ دعوت می نماید  سلولهایم نفس های آخر را                                        

  می کشند زمین شکاف بر می دارد و زیر پاهایم خالی می شود 

 طبیعت مرا فرا می خواند

  قدم به درون می گذارم

  ولی در ابعادی بزرگ و 

 

                                                         دوباره استخاره میکنم

 

 روح طبیعت سعی میکند مرا نوازش کند و قلبم را رام کند دوباره بالا می روم

 بالا و بالاتر این بار از بالا خودم را می بینم که روی زمین دراز کشیده ام

  پرواز روی شانه هایم سنگینی می کند و آگاهی ام را گوشزد می کند

 

                                                   و من دوباره استخاره می کنم

 

                                                قرآن باز می شود سوره ی تکویر

    

                                                   تکبیر...تکبیر...تکبیر...

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 23:53  توسط مونا.م  | 

Copyright © All Rights Reserved for http://parvaz3000.blogfa.com