کمی بالا و بالا تر می روم
و از بالا به خود نگاهی می اندازم
و می بینم که روی زمین نشسته ام
اما در ابعادی کوچک
در آسمان چرخی می زنم و سیری می کنم و
.... استخاره می کنم
به روی زمین قدم می گذارم و نفس عمیقی می کشم عضلاتم را رها میکنم
افکارم را آرام و آرام باز می کنم و
دوباره استخاره میکنم
سکوت زمین مرا به مرگ دعوت می نماید سلولهایم نفس های آخر را
می کشند زمین شکاف بر می دارد و زیر پاهایم خالی می شود
طبیعت مرا فرا می خواند
قدم به درون می گذارم
ولی در ابعادی بزرگ و
دوباره استخاره میکنم
روح طبیعت سعی میکند مرا نوازش کند و قلبم را رام کند دوباره بالا می روم
بالا و بالاتر این بار از بالا خودم را می بینم که روی زمین دراز کشیده ام
پرواز روی شانه هایم سنگینی می کند و آگاهی ام را گوشزد می کند
و من دوباره استخاره می کنم
قرآن باز می شود سوره ی تکویر
تکبیر...تکبیر...تکبیر...
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 23:53  توسط مونا.م
|
